Nieuws

Verslag Schildersweek Provence

Na een nagenoeg probleemloze reis (met vijf personen, 1300 kilometer gesprekken onderweg, een paar korte files, de ietsje-langer-dan-geplande tussenstops met koffie en broodjes) kwamen we om ca. 22.30 uur aan in het schitterende Middeleeuwse dorpje Lachau. Het prachtige huis (een schoolgebouw, omgetoverd tot vakantieverblijf met appartementen) stond statig te wachten op de deelnemers aan de schilderweek.


Na een welverdiende nachtrust en een overheerlijk ontbijt was het wachten op de laatste twee deelnemers die per camper zouden arriveren. Vanaf het moment dat de groep compleet was nam de drang om te gaan tekenen en schilderen al snel toe. Na een korte introductie trokken we, gewapend met schildersezels, krukjes en materialen het veld in. Om even warm te draaien kozen we voor een locatie op steenworpafstand van het huis met het uitzicht op de middeleeuwse kerk (met op de achtergrond de bergen), Notre Dame de Calma, waar we dezelfde avond nog konden genieten van een prachtig concert.


Iedere ochtend werden we door onze gastvrouwen Judith en Nel verrast met een zeer uitgebreid ontbijt! Voor de tweede schildersessie had ik een locatie bedacht waarvoor een pittig klimmetje gemaakt moest worden. Henk was zo vriendelijk om de materialen met de auto zo dichtbij mogelijk te brengen. Eenmaal op de plek was het genieten geblazen van een riant uitzicht over het dorp in de vallei tussen de bergen. Na het bepalen van onderwerp, compositie en techniek werd er naar hartelust geschilderd. Door de warme zon was de acrylverf soms al droog voordat ermee geschilderd kon worden! De retarder ("droogtijdvertrager") was geen overbodige luxe! Om ons voor te bereiden op de volgende dag bekeken we `s avonds alvast een DVD van een landschapschilder.


Dag drie begon ietwat chaotisch. Door een miscommunicatie reden we met twee auto`s naar verschillende plekken. Tot overmaat van ramp begon het ook nog licht te sputteren. Gelukkig was het allemaal dicht bij huis. We hebben ons vervolgens in de serre bezig gehouden met de aquareltechniek. De middag maakte alles weer goed. De zon, de intense kleuren van prachtige lavendelvelden (vlakbij Céderon) vermengd met de dieprode kleur van klaprozen, de bergen, de koffie; perfecte omstandigheden voor een landschapschilder!




Dinsdag vond ik het tijd om de groep eens te confronteren met het dorpsgezicht. Lachau is een Middeleeuws dorp dat veel mogelijkheden biedt voor het tekenen en/of schilderen vanuit diverse invalshoeken, daarbij echter wel rekening houdend met schaduwpartijen die per minuut veranderen. We zaten bij het kasteel midden in het dorp. Het gebouw wordt momenteel gebruikt als een soort appartementencommune. Grappig is, dat als je daar met een groep zit te werken, je onmiddellijk de aandacht wekt van de plaatselijke bevolking. Kinderen, volwassenen, ze komen allemaal even nieuwsgierig een kijkje nemen.


Om helemaal in de juiste sfeer te geraken bekeken we `s avonds DVD`s van de grote meesters Monet en Cézanne. Aan de ene kant raak je daardoor zéér geïnspireerd, maar anderzijds word je keihard op je plaats gezet en hoor je de meesters als het ware zeggen: "deken jullie nou echt dat jullie ook zo kunnen schilderen?" Volgend jaar willen we proberen om een uitstapje te organiseren naar het atelier van Cézanne in Aix-en-Provence. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Arles, waar ene Vincent v.G. iets mee te maken had!

Over uitstapjes gesproken, woensdag besloten we om er eens even op uit te trekken. Eerst deden we Laragne aan, een stadje met winkeltjes en de dichtstbijzijnde (grote) supermarkt. Onderweg kom je door een indrukwekkend en oogstrelend rotslandschap waar in de diepte een riviertje doorheen slingert. Daar waan je je pas écht in het buitenland! En als je het over indrukwekkende rotspartijen hebt, neem dan het fabelachtige dorp Orpierre waar we vervolgens arriveerden. Steile, metershoge rotsen, (waar waaghalzen tegenop klimmen, alleen bij de gedachte word je al beroerd..!) als decor achter een pittoresk dorp waar niemand minder dan Willem van Oranje ooit zijn paard liet drinken (dat zal toch niet zijn eerste tussenstop vanuit Nederland zijn geweest?).






We hadden enkele bescheiden tekenmaterialen mee en hier en daar werd een krabbeltje of schets gemaakt. De terugweg leidde ons langs één van de allermooiste vergezichten van de streek, de St. Jean. Na één van de vele kostelijke diners waar we met volle teugen van genoten, zijn we vroeg in de avond naar die plek teruggegaan om daar te schilderen. Je kunt daar de (soms besneeuwde) toppen van de Alpen zien. Een heel interessant plaatje als het gaat om toonwaarden en overlapping. Vervaging naar achteren en naar de voorgrond toe steeds helder wordende kleuren. Prachtig! Alleen koelt het daarboven, waar we zaten, op 1100 meter hoogte wel snel af zodra de zon achter de bergen verdwijnt!


Donderdag. Na het ontbijt uitleg over het gebruik van Pastel, mijn favoriete materiaal. Onmisbaar voor de landschapschilder, alleen al vanwege het praktische aspect (weinig bagage en een compleet kleurenpalet zonder geknoei). In de middag stortten we ons op een pittig onderwerp. Bij het naburige gehuchtje Gites is een pension met een hele mooie gevel. Een pergola met klimrozen zorgt voor prachtige lichtvlekken in de warme schaduwpartijen. Nadat we de uitbaatster (mede door het kopen van ijsjes) gerust stelden hebben we aan de overkant in de schaduw zitten schilderen. Een heerlijke middag.


Vrijdag. Alweer de laatste dag! Je zou hier weken willen blijven. Om te schilderen kun je je hier werkelijk helemaal te buiten gaan. Je zou hele series kunnen maken. Wie weet… Vandaag kozen we een locatie op ongeveer 1 kilometer van het dorp. Alle facetten van het Provencaalse landschap komen hier ruimschoots tot uitdrukking. De bergen, de populieren, de lavendelvelden, de huisjes, de rivier, de bomen en struiken (deze lijken als een soort coulisse te zijn neergezet). Wat een wonderschoon land! En dan die zon, die als een grote lamp zorgt voor de juiste belichting van al dit moois.




De week werd geheel in stijl afgesloten met een barbeque met aansluitend een kampvuur, geheel volgens de traditie van onze gastheer en zijn (gast)vrouw, die ons met dit verblijf en deze verzorging een onvergetelijke week hebben bezorgd, waarvoor namens de deelnemers en ondergetekende heel hartelijk dank!!


Een tip voor volgend jaar: geef u snel op, want vol is vol. Nagenoeg alle deelnemers hebben weer ingetekend voor de volgende keer. Het ziet er naar uit dat er in 2008 twee schilderweken worden georganiseerd. We zullen zien.

Klaas-Jan Mulder

geplaatst op 31 juli 2007

<<< terug